Baza opisuje okręty, bitwy oraz stan okrętów po poszczególnych starciach. Jeden okręt może uczestniczyć w wielu bitwach, a w jednej bitwie może uczestniczyć wiele okrętów. Zestaw jest przeznaczony do ćwiczeń SQL w PostgreSQL.
Dotychczasowy przykład z bitwą pod Oliwą rozszerzono o dziesięć bitew z II wojny światowej. Zachowano schemat trzech tabel. Wpisy przedstawiają wybranych uczestników, a nie kompletne składy flot. Brak okrętu przy danej bitwie oznacza brak takiego wpisu w tym zestawie, nie dowód historyczny, że jednostka nie brała w niej udziału.
Skrypty tworzą i wypełniają tabele w bieżącym schemacie. Nie tworzą
osobnej bazy danych ani konta użytkownika. Najpierw należy wykonać
bitwy.create.sql, a następnie bitwy.insert.sql.
Pliki są zapisane w UTF-8 i zawierają polskie znaki.
W psql, po przejściu do katalogu z pobranymi skryptami,
można wykonać:
\encoding UTF8 \i bitwy.create.sql \i bitwy.insert.sql
Skrypt danych wymaga pustych tabel. Należy uruchomić go
w osobnej sesji, bez innych niezatwierdzonych zmian. Import jest objęty
transakcją BEGIN–COMMIT; skrypt nie usuwa wcześniejszych
danych. Ponowne wykonanie na wypełnionych tabelach spowoduje błąd klucza głównego.
Do odtworzenia zestawu można użyć kolejno skryptów drop,
create i insert; usuwa to dotychczasowe dane.
Skrypt bitwy.drop.sql usuwa kolejno rezultat,
okret i bitwa.
PK oznacza klucz główny, a FK — klucz obcy.
Wszystkie kolumny są obowiązkowe. Kolumny kluczy głównych nie dopuszczają
NULL, również wtedy, gdy nie zapisano przy nich osobno
NOT NULL.
nazwa VARCHAR(20) PK wodowanie DATE
nazwa — nazwa identyfikująca okręt w tym zestawie.wodowanie — data wodowania. Dla dawnych danych oliwskich
zachowano wartości umowne, opisane poniżej.
Jednostki z XX wieku zapisano bez przedrostków HMS, USS lub ORP.
Nazwa musi być unikatowa w całej tabeli, więc schemat nie pozwala przechować
dwóch różnych okrętów o identycznej nazwie bez ich rozróżnienia w napisie.
W szczególności Enterprise w tych danych oznacza lotniskowiec
CV-6, a Yorktown — CV-5.
Wodowanie nie jest tym samym co wcielenie do służby.
nazwa VARCHAR(20) PK data DATE
nazwa — unikatowa nazwa starcia przyjęta w zestawie.data — pierwszy dzień starcia w przyjętym zakresie dat.
Dla bitwy jednodniowej jest to po prostu dzień bitwy.
Baza przechowuje tylko jedną datę bitwy. Zakresy podane w dalszej części opisu wyjaśniają interpretację danych; ich końce nie są osobną kolumną. Kilka bitew może mieć tę samą datę, ale nie tę samą nazwę.
okret VARCHAR(20) FK → okret.nazwa bitwa VARCHAR(20) FK → bitwa.nazwa wynik VARCHAR(20) PK (okret, bitwa)
Jeden wiersz oznacza udział jednego okrętu w jednej bitwie i jego końcowy
stan w tym starciu. Klucz złożony z kolumn okret i
bitwa pozwala zapisać najwyżej jeden wynik dla danej pary.
Nie jest to tabela zwycięzców i przegranych stron konfliktu.
Ograniczenie CHECK dopuszcza dokładnie trzy wartości:
'cały' — bez odnotowanych uszkodzeń okrętu w danym starciu.
Nie oznacza braku ofiar wśród załogi ani braku strat w samolotach.
'trafiony' — okręt został uszkodzony, ale przetrwał
rozpatrywane starcie.
'zatopiony' — okręt zatonął w rozpatrywanym starciu
lub jego bezpośrednich następstwach, także w wyniku dobicia przez
własne siły lub samozatopienia.
Wynik dotyczy całego przyjętego zakresu bitwy, a nie tylko dnia
zapisanego w bitwa.data. Na przykład Yorktown
ma pod Midway wynik 'zatopiony': został uszkodzony
4 czerwca, a ostatecznie zatonął 7 czerwca 1942 roku.
Podobnie wpis dla Hornet pod Santa Cruz obejmuje
jego zatopienie 27 października.
rezultat.okret wskazuje okret.nazwa.rezultat.bitwa wskazuje bitwa.nazwa.rezultat realizuje powiązanie wiele do wielu
między okrętami a bitwami. Okręt lub bitwa mogą istnieć bez wpisów
w tej tabeli.
ON DELETE CASCADE. Nie można usunąć
okrętu lub bitwy, dopóki odwołują się do nich wiersze tabeli
rezultat.
VARCHAR(20) ogranicza długość nazw i wyników do
20 znaków. Schemat nie wymaga, aby nazwa była niepusta.
'zatopiony' nie występuje w późniejszym starciu.
W dostarczonych danych chronologia jest spójna.
Stan okrętu może różnić się między bitwami. Uszkodzenie w jednym
starciu nie wyklucza udziału w następnym. Przykładowo
Bismarck ma w Cieśninie Duńskiej wynik 'trafiony',
a w późniejszym, końcowym starciu — 'zatopiony'.
| Tabela | Liczba wierszy |
|---|---|
okret | 43 |
bitwa | 11 |
rezultat | 49 |
Zestaw obejmuje dawną bitwę pod Oliwą oraz dziesięć dodatkowych bitew.
Okręty powtarzające się w kilku starciach to m.in. Bismarck,
Norfolk, Jamaica, Yorktown,
Enterprise, Hornet i South Dakota.
Błyskawica i Vanguard nie mają żadnego wpisu
w tabeli rezultat. Jest to brak odnotowanego udziału
w wybranych bitwach, a nie twierdzenie o całej służbie tych jednostek.
| Bitwa | Przyjęty zakres dat | Liczba zapisanych okrętów |
|---|---|---|
| Bitwa pod Oliwą | 1627-11-28 | 16 |
| Matapan | 1941-03-28 – 1941-03-29 | 3 |
| Cieśnina Duńska | 1941-05-24 | 4 |
| Zatopienie Bismarcka | 1941-05-27 | 3 |
| Morze Koralowe | 1942-05-04 – 1942-05-08 | 3 |
| Midway | 1942-06-04 – 1942-06-07 | 3 |
| Wschodnie Salomony | 1942-08-24 – 1942-08-25 | 3 |
| Santa Cruz | 1942-10-26 – 1942-10-27 | 3 |
| Guadalcanal II | 1942-11-14 – 1942-11-15 | 4 |
| Morze Barentsa | 1942-12-31 | 3 |
| Przylądek Północny | 1943-12-26 | 4 |
Matapan oznacza bezpośrednie starcia 28–29 marca 1941 roku;
szerszą operację datuje się także od 27 marca.
Zatopienie Bismarcka oznacza końcowy bój 27 maja 1941 roku,
a nie cały pościg. Guadalcanal II oznacza drugą nocną bitwę
morską z 14 na 15 listopada 1942 roku, a nie całą kampanię na Guadalcanalu.
Różne liczby udziałów, powtarzające się okręty, trzy rodzaje wyników i okręty bez odnotowanego udziału pozwalają ćwiczyć złączenia, złączenia zewnętrzne, samozłączenia, grupowanie, agregacje oraz podzapytania, w tym skorelowane. Liczby rekordów i konkretne wartości są cechami tych danych początkowych, a nie ograniczeniami schematu.
Daty wodowania wszystkich 16 żaglowców z części oliwskiej są wartościami umownymi, odziedziczonymi z archiwalnego zestawu. Dzień 1 stycznia nie oznacza zweryfikowanego dnia wodowania; także samych lat nie należy traktować jako potwierdzonej dokumentacji historycznej. Część oliwska pozostaje uproszczonym przykładem dydaktycznym. Dla dodanych okrętów z XX wieku podano daty wodowania sprawdzone w źródłach, odróżniając je od dat wejścia do służby.
W pierwotnej części poprawiono wyniki czterech jednostek:
Święty Jerzy, Wodnik, Król Dawid
i Pelikanen mają teraz 'trafiony', zgodnie
z opisami ich uszkodzeń. Tigern został zdobyty;
pozostawiony wynik 'trafiony' opisuje stan okrętu,
ale nie oddaje zmiany jego właściciela.
Lista uczestników nowych bitew jest celowo ograniczona, a w części dotyczącej Pacyfiku wybrano jednostki amerykańskie. Trzy wartości wyniku upraszczają losy okrętów. Zestaw służy do nauki SQL i nie zastępuje pełnego opracowania historycznego.